Czy zwolnienie Unai Emery’ego było właściwą decyzją?

piłka nożna

Kurz osiadł na zwolnieniu Unai Emery’ego jako menedżera Arsenalu, a gdy trwają poszukiwania następcy, świat zastanawia się, w jaki sposób Emery – człowiek z trzema tytułami Ligi Europy i mistrzostwami Ligue 1 w ciągu ostatnich pięciu lat – zawiódł, więc spektakularnie.

Doomed From the Start?

Pierwszy mecz Emery’ego na linii Arsenalu okazał się znakiem nadchodzącego sezonu, z obietnicą niespełnioną i nieudanym występem w dużych meczach, które spowodowałyby powrót Arsenalu do miejsc Ligi Mistrzów, które kiedyś uważali za coś oczywistego. 2-0 porażka domu  do Manchesteru City w dniu 12 sierpnia 2018 roku przedstawiono na zatokę, który został wschodzących między City i ich kolega Najlepiej sześć rówieśnikami w tej chwili, ze Miasto wygląda jak na stronie głównej w wysiłku wygrać.

Druga porażka, na Stamford Bridge, zakończyła start Arsenalu z piekła rodem, ale wkrótce Arsenal mógł być pod Emery, wkrótce wyłonił się, zabierając 34 z dostępnych 42 punktów. Pierwsze prawdziwe kłopoty pojawiły się w grudniu 2018 r., Kiedy Arsenal został oszołomiony 3-2 przez Southampton w pierwszej domowej grze Saints pod wodzą Ralpha Hassenhuttla.

Zaledwie dwa tygodnie później strzelcy strzelali 5-1 na Anfield, co było ich najlepszym wynikiem w lidze od czasu tego meczu na Old Trafford w sierpniu 2011 roku. To było w tym momencie, zaledwie cztery miesiące po jego debiucie w zarządzaniu Arsenalem pierwsze rozmowy „Emery out” zostały wykonane na poważnie.

Za rogiem nastąpi kolejne ożywienie, z dwiema porażkami w styczniu, lutym i marcu. To był wspaniały powrót dla drużyny walczącej na dwóch frontach i dobrze rozwijającej się w Lidze Europejskiej. Jednak wielu widzi ponury kwiecień – podczas którego Arsenal przegrał cztery z pięciu meczów ligowych – i  przegrany finał Ligi Europy  w maju jako prawdziwy punkt bez powrotu.

Liczby w pełni uzasadniają worek – i nowe podejście

Tak więc upokarzające było upokorzenie Arsenalu przeciwko Chelsea w finale Ligi Europejskiej, podczas gdy Chelsea odbyła tę samą wyczerpującą podróż do Baku, że wielu fanów Arsenalu wzywało do natychmiastowego zwolnienia Emery’ego.

Jeśli ostatni sezon był „zły”, to w porównaniu z nim byłaby to kompletna katastrofa. Akcje Gunners na kluczowych   rynkach zakładów sportowych w Premier League nigdy nie były niższe, a ich trudność najlepiej podsumować w formie pokazanej tylko w listopadzie.

Podczas gdy Arsenal odwiedził Carrow Road 1 grudnia, nie zdobywając bramki tylko w jednym z ostatnich siedmiu meczów, pojechał także do Anglii Wschodniej pośród siedmiu meczów bez zwycięstwa we wszystkich rozgrywkach. Obrona Strzelców również ustępowała dwukrotnie lub więcej razy pięć razy w tym bez zwycięskim biegu, a nawyk późnego wyłączania się był również powszechny, z każdym z sześciu meczów przed ich zakończeniem po 60 minucie.

Ostatecznie pismo było na ścianie na długo przed egzekucją Emery’ego. Dzięki temu, że Freddie Ljungberg objął teraz funkcję opiekuna dozorcy, jego obecność w ziemiance podsyca także przemyślenia na temat tożsamości następnej strzelanki Gunners i tego, czy klub powinien iść z byłym piłkarzem zamiast znacznie większego nazwiska.

Freddie v Mikel: Heart vs Head

Spośród tych byłych graczy na realistycznej krótkiej liście, sam Ljungberg jest faworytem, ​​który śledził Emery i Wengera w ostatnich dniach w ciągu ostatnich trzech lat, przechodząc od trenowania U15 do U23, zanim został asystentem menedżera. Podczas gdy Ljungberg reprezentuje najbardziej płynne przejście w praktyce, wielu fanów Arsenalu chce dać Mikelowi Artecie szansę na wielki sukces.

Hiszpan nauczył się od najlepszych. Był za kulisami Manchesteru City i obserwował wszystko, co zrobił Pep Guardiola, aby sprawić, że Citizens stał się licznym zespołem, który jest dzisiaj. Z kolei został zidentyfikowany  jako kandydat numer jeden , ale z nazwiskami takimi jak Massimiliano Allegri, a nawet Mauricio Pochettino wśród liderów, Arteta ma sporą konkurencję.

Nawet wtedy Arteta ma przewagę nad tym duetem. Pochettino znajduje się w niekorzystnej sytuacji z oczywistych powodów, jako ten sam człowiek, który w ciągu ostatnich pięciu lat zorganizował pozorną „zmianę władzy” z czerwonego na biały w północnym Londynie. W każdym razie były menedżer Argentyny może obecnie odczuwać rozczarowanie Premier League.

Tymczasem Allegri ma za sobą sześć tytułów ligowych, cztery zwycięstwa w pucharach i dwa finały Ligi Mistrzów. Jednak brak doświadczenia w zagranicznej lidze może działać przeciwko niemu jako Premier League, a – jak pokazał Maurizio Sarri na Stamford Bridge przez Fresh Football – sukces Serie A rzadko pasuje do doświadczenia Premier League pod względem praktycznym.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.